13 IV 2017

Wiesz kochanie, 
Pragnę cię przeogromnie, to rozumiem
Ale dziś nie do końca wiem, 
czy tak naprawdę cię potrzebuję


Say hi, say bye

Oczywiście, że każdy się boi.
Oczywiście, że każdy przeżył rozczarowanie.
Oczywiście, że każdy kogoś stracił.
Oczywiście, że każdy tęsknił.
Do czego zamierzam? Boję się ciemności, tej w człowieku, coraz częściej dostaje dawkę rozczarowania, nie jestem dobra w traceniu ludzi, w pożegnaniach z reszta też nie, ale przede wszystkim nie jestem przygotowana na tęsknotę. Nie chce tego w moim życiu, choć wiem, to nieuniknione i będzie towarzyszyło mi to zawsze, tak jak każdemu z nas, ale nie jestem gotowa żeby to zaakceptować. Nie teraz, nie w obecnej sytuacji i nie z tymi ludźmi.

13.03.2017

Mówi się, że spadające gwiazdy spełniają życzenia, a ja zawsze na ich widok myślałam o jednym. Teraz to mam. Odnajduje każdego dnia to, o co prosiłam i cholernie się boję, pomimo tego, że nie dostaje powodu. Czuję się tak, jakbym na morzu cudzych jachtów znalazła swoją małą łódkę, która w konfrontacji z nimi mogłaby utonąć. Moja mała drewniana łódeczka, w której odkrywam świat na nowo, która zmienia mi spojrzenie na otoczenie i ta, która sprawia mi ogrom radości. Ona nie może zniknąć, a ja ostatnio żyję w obawie przed jej utratą, bo wiem, ile pięknych miejsc mogę w niej zobaczyć. Paradoksalnie rzecz biorąc, wiem także, że nie ulegnie zniszczeniu. Wiem też, że zaczynam rozumieć jak bardzo tego potrzebuje, że w końcu idę dobrą ścieżką, że staram się być dobrym człowiekiem i to, że znów cieszą mnie proste rzeczy. Nie chcę być otaczana negatywną energią  i zamykać się przed czymś tak pozytywnym. Jestem taka, jaka zawsze chciałam być; jestem szczęśliwa. 

Little things

Zawsze trwałam w pogoni za całym światem, zawsze chciałam go podbijać nie wiedząc, że można znaleźć swój własny. Coś w stylu określania sobie najwyższego szczytu, na który powoli chce się wspiąć. Owszem, warto stawić sobie wysokie cele, ale jak przemierzyć Himalaje, jeśli pagórek wydaje się być trudny do zdobycia? Wszystko ma swój początek, coś niedostrzegalnego, a jednocześnie jest to coś najczęściej pomijane.Proste rzeczy potrafią cieszyć, a najwięcej szczęścia można dostrzec w samym sobie, jeśli tylko otworzy się na tę możliwość.


One feeling's movie

Znacie to uczucie pustki? W tym momencie dociera do mnie jedna rzecz, nie lubię widzieć jej tam, gdzie kiedyś chciałam widzieć świat. Samoocena w tym momencie spada do poziomu zero, rozum nie dyktuje racjonalnych myśli, a w zamian jest nic, nie złe myśli, nie, ich nie ma. Po prostu czuje się pusta w środku. Zaczynam rozumieć rzeczy, których nie chce rozumieć. Nie wiem czy to boli, czy mnie rozczarowuje. Popełniam wciąż te same błędy, i nie, nie nauczyłam się na poprzednich. Jestem bohaterką w jednym filmie, tylko ze zmodyfikowanym scenariuszem co do osób i przebiegu wydarzeń. Uczucia wciąż są niezmienione. I wiecie co? Nikomu tego nie powiem.